Ile pięter ma Pałac Kultury i Nauki?

Pałac Kultury i Nauki ma 46 kondygnacji, w tym dwie podziemne. Część publikacji podaje 42 piętra, co wynika z innego sposobu liczenia kondygnacji technicznych i użytkowych. Zapraszam do lektury – wyjaśniam w niej to rozróżnienie oraz podaję najważniejsze parametry tego zabytku.

Ile kondygnacji ma Pałac Kultury i Nauki?

Według danych zarządcy obiektu oraz Narodowego Instytutu Dziedzictwa budynek składa się z 44 pełnych kondygnacji oraz 2 kondygnacji piwnicznych, co łącznie daje 46 poziomów. Tę liczbę należy traktować jako pełną odpowiedź na pytanie o liczbę pięter w Pałacu Kultury i Nauki.

W części przewodników i starszych opracowań można spotkać wartość 42 pięter. Taka informacja pojawia się głównie w zestawieniach turystycznych i dotyczy węższego podziału części nadziemnej, bez uwzględnienia wszystkich kondygnacji technicznych albo z innym wyodrębnieniem podziemi.

Różnica w liczeniu nie zmienia jednak numeracji najważniejszych punktów budynku. Taras widokowy działa na 30. piętrze, Zegar Milenijny umieszczono na 40. kondygnacji, a sokoły wędrowne gniazdują na 43. piętrze.

Pałac Kultury i Nauki ma 46 kondygnacji, w tym dwie podziemne. Całkowita wysokość budynku z iglicą i wspornikiem antenowym wynosi 237 metrów.

Skąd bierze się rozbieżność w podawaniu liczby pięter?

Pierwotna dokumentacja obiektu wymieniała 44 pełne kondygnacje oraz 2 poziomy piwniczne. W późniejszych publikacjach zaczęto pomijać część poziomów technicznych, przez co pojawiła się uproszczona liczba 42. Do tego dochodzi fakt, że część pomieszczeń znajduje się w rozbudowanej podstawie, a nie tylko w samej wieży.

Najpewniejszą wartością pozostaje 46 kondygnacji. Taką liczbę podają administrator budynku oraz Narodowy Instytut Dziedzictwa. Również wpis do rejestru zabytków z 2007 roku opisuje go jako zespół 44 pełnych kondygnacji i 2 piwnic.

Co znajduje się na poszczególnych poziomach?

Pałac Kultury i Nauki łączy funkcje kulturalne, biurowe, naukowe i widowiskowe. Najniższe kondygnacje to przede wszystkim zaplecza techniczne oraz podziemia, w których od lat żyją pałacowe koty. Wyżej mieszczą się reprezentacyjne hole, teatry, kina, sale konferencyjne i biura.

Do instytucji mających siedzibę w budynku należą między innymi:

• cztery teatry – Studio, Dramatyczny, Lalka i 6. piętro,
• kino Kinoteka,
• Muzeum Ewolucji Instytutu Paleobiologii PAN,
• Pałac Młodzieży z basenem,
• Collegium Civitas,
• władze Polskiej Akademii Nauk oraz Rada m.st. Warszawy.

Podziemia i dolne kondygnacje

Podziemia zajmują 2 spośród 46 kondygnacji. Znajdują się w nich instalacje techniczne przypominające dawne wyposażenie z czasów PRL, a także schron atomowy i elementy dawnej bocznicy kolejowej. Na poziomie -2 stale przebywa około 11 kotów, którymi opiekują się pracownicy budynku.

Taras widokowy i Sala Gotycka

Na 30. piętrze znajduje się taras widokowy położony na wysokości 114 metrów. Wjazd windą zajmuje około 19 sekund. Przed wyjściem na zewnątrz zwiedzający przechodzą przez Salę Gotycką z gwiaździstym sklepieniem. Bilet normalny kosztuje 25 złotych, a ulgowy 20 złotych.

Górne piętra, zegar i iglica

Na 40. kondygnacji zamontowano Zegar Milenijny. Jego cztery tarcze mają średnicę 6,3 metra, wskazówka minutowa mierzy 3,54 metra, a godzinowa 2,7 metra. Na 43. piętrze gniazdują sokoły wędrowne. Nad nimi wznosi się iglica, którą w 1994 roku podwyższono wspornikiem antenowym do obecnych 237 metrów.

Jakie parametry techniczne ma Pałac Kultury i Nauki?

Dane techniczne budynku przedstawiają się następująco:

Do budowy zużyto około 40 milionów cegieł oraz 26 tysięcy ton stali. Wykorzystano też 80 tysięcy metrów sześciennych betonu i żelbetu. Zużycie energii elektrycznej odpowiada zapotrzebowaniu 30-tysięcznego miasteczka.

Jak zmieniał się Pałac Kultury i Nauki na przestrzeni lat?

Budowę rozpoczęto 1 maja 1952 roku, a protokół przekazania budynku podpisano 21 lipca 1955 roku. Oficjalne udostępnienie mieszkańcom nastąpiło 22 lipca 1955 roku, w Narodowe Święto Odrodzenia Polski. W 2026 roku obiekt obchodzi 71. rocznicę otwarcia.

Początkowo budynek nosił imię Józefa Stalina, jednak po destalinizacji nazwę skrócono do Pałacu Kultury i Nauki. W 2007 roku trafił do rejestru zabytków, co wywołało szeroką dyskusję między zwolennikami ochrony a osobami postulującymi usunięcie symbolu radzieckiej dominacji.

Przez ponad sześć dekad był najwyższym budynkiem w Polsce. Stracił ten tytuł na rzecz Varso Tower, który mierzy 310 metrów i jest wyższy o 73 metry. Mimo to budynek nadal pozostaje jednym z najbardziej rozpoznawalnych punktów Warszawy.